آب بندی التراسونیک و تغییر در فناوری بسته بندی چای کیسه ای

بیشتر بحث‌های مربوط به مواد کیسه‌ای چای بر این است که کیسه از چه چیزی ساخته شده است. این یکی روی نحوه مهر و موم شدن آن متمرکز است - زیرا روش آب بندی تعیین می کند که از چه موادی می توانید استفاده کنید، خط تولید شما با چه سرعتی کار می کند و آیا کیسه های چای شما در طول دم کردن روی هم نگه می دارند یا خیر. تغییر از آب بندی حرارتی به آب بندی اولتراسونیک جذاب نیست، اما به آرامی آنچه را که در بسته بندی چای کیسه ای ممکن است تغییر می دهد.

چرا آب بندی حرارتی محدودیت هایی دارد؟

آب بندی حرارتی سنتی با اعمال فک های گرم شده روی مواد بسته بندی، ذوب شدن جزء ترموپلاستیک برای ایجاد مهر و موم کار می کند. این استاندارد برای چندین دهه بوده است و به طور قابل اعتماد با کاغذ صافی{1}قابل آب بندی کار می کند -- که حاوی درصد کمی از الیاف ترموپلاستیک (معمولا PE یا PP) است که تحت گرما ذوب می شود تا کاغذ را بچسباند.

محدودیت این است که آب بندی حرارتی به یک جزء ترموپلاستیک در مواد نیاز دارد. این بدان معناست که کاغذ صافی کاملاً پلاستیکی{1}رایگان را نمی‌توان حرارت داد -- به روش دیگری نیاز دارد. همچنین به این معنی است که مش PLA که نقطه ذوب پایین‌تری نسبت به نایلون دارد (حدود 170 درجه سانتی‌گراد در مقابل 220)، به تنظیمات حرارتی متفاوتی نیاز دارد که می‌تواند در ماشین‌هایی که در ابتدا برای نایلون پیکربندی شده‌اند دشوار باشد. گرما از خارج اعمال می شود، به این معنی که خطر گرم شدن بیش از حد سطح مواد در حالی که هسته بدون مهر و موم باقی می ماند وجود دارد.

جوشکاری اولتراسونیک چگونه کار می کند

آب بندی اولتراسونیک رویکردی اساسا متفاوت دارد. به جای اعمال گرمای خارجی، از ارتعاشات مکانیکی با فرکانس بالا- برای تولید گرمای اصطکاک درون خود ماده استفاده می‌کند. ابزار آب بندی (سونوترود) انرژی اولتراسونیک را در نقطه آب بندی متمرکز می کند و اصطکاک بین لایه های مواد گرمای لازم برای اتصال را ایجاد می کند. طبق گفته Herrmann Ultrasonic، تولید کننده پیشرو در تجهیزات جوشکاری اولتراسونیک، زمان آب بندی معمولاً 100 تا 200 میلی ثانیه است و ابزارها سرد می مانند - گرما فقط در موادی که به هم متصل می شوند تولید می شود.

این موضوع برای مواد چای کیسه ای به دو دلیل اهمیت دارد. اولاً، به دلیل اینکه گرما به جای اعمال بیرونی، در داخل تولید می شود، خطر کمتری برای گرم شدن بیش از حد سطح وجود دارد. مهر و موم از داخل به بیرون شکل می گیرد که پیوند یکدست تری ایجاد می کند. دوم، جوشکاری اولتراسونیک روی موادی کار می‌کند که حاوی الیاف گرمانرم -- از جمله کاغذ صافی کاملاً بدون پلاستیک، مش PLA و پارچه غیر بافته PLA هستند. این عامل کلیدی برای انتقال برندها به مواد قابل کمپوست است.

یک مزیت عملی تولید نیز وجود دارد. آب بندی التراسونیک حتی در محیط های پر گرد و غبار نیز قابل اطمینان است، زیرا ارتعاش ذرات را از ناحیه آب بندی جابجا می کند. برای خطوط تولید کیسه‌ای چای که پر می‌کنند-چای ریز یا پودرهای گیاهی، این می‌تواند خرابی و ضایعات مهر و موم را کاهش دهد.

این برای خریداران مواد به چه معناست

اگر مواد چای کیسه‌ای را تهیه می‌کنید و به گزینه‌های کمپوست‌پذیر تغییر می‌دهید، روش آب‌بندی در خط بسته‌بندی شما یکی از اولین مواردی است که باید بررسی کنید. اگر دستگاه‌های شما از آب‌بندی اولتراسونیک پشتیبانی می‌کنند، به طیف کاملی از مواد -- مش PLA، کاغذ صافی غیر بافته شده PLA، کاغذ صافی بدون پلاستیک و کاغذهای سنتی قابل آب‌بندی دسترسی دارید. اگر ماشین‌های شما فقط از آب‌بندی حرارتی پشتیبانی می‌کنند، گزینه‌های شما باریک‌تر و محدود به موادی با محتوای ترموپلاستیک هستند.

برای مارک‌هایی که قبلاً دستگاه‌های اولتراسونیک را اجرا می‌کنند - از جمله مدل‌های MAISA، Teepack، IMA، و Coesia که معمولاً برای کیسه‌های چای هرمی استفاده می‌شوند - انتقال به مش PLA یا غیر بافته شده PLA در درجه اول به تنظیم پارامترها بستگی دارد: تنش، نرخ تغذیه و تنظیمات انرژی اولتراسونیک. خود دستگاه نیازی به تعویض ندارد. به همین دلیل است که توصیه می کنیم خریداران قبل از متعهد شدن به تغییر مواد، قابلیت های دستگاه خود را تأیید کنند.

یکی از جزئیاتی که اغلب نادیده گرفته می شود: سایش تیغه. برش مش PLA با مش نایلونی متفاوت است. برخی از مشتریان ما گزارش می دهند که تیغه های برش در هنگام اجرای PLA نیاز به تعویض مکرر دارند - تیغه ای که شش ماه روی نایلون دوام می آورد ممکن است بعد از چهار ماه شروع به ساییدگی PLA کند. این یک نقص در مواد نیست. این تفاوت در نحوه رفتار پلیمر تحت تنش برشی است. بودجه بندی برای تعویض پره های کمی بیشتر در هنگام تغییر به PLA یک هزینه واقعی است.