اتحادیه اروپا PPWR در اوت 2026 -- آنچه صادرکنندگان کیسه چای باید بدانند

در 12 آگوست 2026، مقررات بسته بندی و ضایعات بسته بندی اتحادیه اروپا (PPWR، مقررات اتحادیه اروپا 2025/40) به طور کامل در تمامی 27 کشور عضو اجرا می شود. این دستورالعمل جایگزین دستورالعمل بسته بندی و زباله های بسته بندی (94/62/EC) می شود که برای نزدیک به 30 سال اجرا شده است. تغییر از یک دستورالعمل به یک مقررات قابل توجه است -- دستورالعمل ها به کشورهای عضو اجازه می دهند الزامات را با کمی انعطاف به قوانین ملی منتقل کنند، در حالی که مقررات به طور مستقیم و یکسان در سراسر اتحادیه اروپا اعمال می شود. برای شرکت‌هایی که مواد کیسه‌ای چای یا کیسه‌های آماده را به بازار اروپا صادر می‌کنند، این بدان معناست که مجموعه قوانین سخت‌گیرانه‌تری در همه جا اعمال می‌شود.

محدودیت های PFAS برای بسته بندی تماس با مواد غذایی

یکی از مقرراتی که به دقت مورد توجه قرار گرفته است، محدودیت PFAS برای بسته بندی در تماس با مواد غذایی است که از 12 آگوست 2026 اعمال می شود. طبق ماده 5 PPWR، محدودیت های زیر اعمال می شود: هر ماده PFAS منفرد نباید از 25ppb (به استثنای پلیمرهای PFAS) تجاوز کند. مجموع مواد PFAS مورد نظر نباید از 250ppb تجاوز کند (به استثنای پلیمرهای PFAS). و کل PFAS شامل پلیمرها نباید از 50ppm کل فلوئور تجاوز کند. اگر کل فلوئور از 50ppm بیشتر شود، تولیدکنندگان یا واردکنندگان باید اسنادی را در اختیار طرف‌های پایین دستی قرار دهند که ثابت کند محتوای فلوئور از PFAS یا منابع دیگر می‌آید.

برای مواد کیسه چای، این به طور مستقیم مرتبط است. مش PLA، مش نایلون، کاغذ صافی، و پارچه‌های غیر بافته شده همگی در بسته‌بندی تماس با مواد غذایی قرار می‌گیرند. برندهایی که به اتحادیه اروپا صادر می کنند باید تأیید کنند که مواد آنها با آستانه PFAS مطابقت دارد. رول های مش PLA ما بدون PFAS- هستند -- این ماده یک پلیمر پلی لاکتیک اسید است که از نشاسته ذرت مشتق شده است نه فلوروپلیمر -- و ما می توانیم این را در اسناد مواد خود تأیید کنیم. اما این مقررات برای همه مواد بسته بندی اعمال می شود، نه فقط مواد کمپوست شونده، بنابراین تامین کنندگان نایلون و مش پت نیز باید مطابقت را تأیید کنند.

درجه بندی قابلیت بازیافت: A، B، C

PPWR یک سیستم درجه بندی قابلیت بازیافت را برای تمام بسته بندی های موجود در بازار اتحادیه اروپا معرفی می کند. از 1 ژانویه 2030، تمام بسته بندی ها باید حداقل درجه C (70 درصد قابلیت بازیافت وزنی) داشته باشند. درجه B به 80 درصد یا بالاتر نیاز دارد و درجه A به 95 درصد یا بالاتر نیاز دارد. تا اول ژانویه 2038، فقط بسته بندی درجه A و B مجاز خواهد بود -- درجه C و پایین تر ممنوع خواهد شد.

این یک افق برنامه ریزی برای انتخاب مواد کیسه ای چای ایجاد می کند. مواد قابل کمپوست مانند مش PLA که دارای گواهینامه EN13432 هستند در اینجا دارای یک مزیت متمایز هستند، زیرا آنها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در تاسیسات کمپوست صنعتی تجزیه شوند تا اینکه در جریان‌های بازیافت باقی بمانند. با این حال، PPWR همچنین مستلزم آن است که بسته‌بندی قابل کمپوست برای بازیابی مواد طراحی شود و با قابلیت بازیافت سایر جریان‌های زباله تداخل نداشته باشد. انتظار می‌رود کمیسیون اروپا تا ۱۲ فوریه ۲۰۲۶ استانداردهای فنی واحدی را برای بسته‌بندی‌های کمپوست‌پذیر صادر کند و تا ۱۲ فوریه ۲۰۲۸ بسته‌بندی‌های پلاستیکی مبتنی بر زیست{6}}را بررسی کند.

معنی این در عمل این است که برندهای چای کیسه ای باید فراتر از خود مواد فکر کنند و پایان مسیر-- زندگی را در نظر بگیرند. ماده‌ای که از نظر فنی قابل کمپوست است اما تأیید نشده است، یا جریان‌های بازیافت را آلوده می‌کند، ممکن است الزامات PPWR را برآورده نکند. گواهینامه EN13432 مستنداتی را ارائه می دهد که مواد در طی 12 هفته در کمپوست صنعتی حداقل 90 درصد متلاشی شده و در عرض شش ماه کاملاً معدنی می شوند.

ثبت EPR و نماینده مجاز اتحادیه اروپا

PPWR همچنین الزام می‌کند که تمام بسته‌بندی‌هایی که در بازار اتحادیه اروپا عرضه می‌شوند باید با الزامات ثبت مسئولیت توسعه یافته تولیدکننده (EPR) در کشور فروش مطابقت داشته باشند. شرکت‌های غیر اتحادیه اروپا باید یک نماینده مجاز اتحادیه اروپا برای رسیدگی به تعهدات رعایت کنند. برای تولیدکنندگان کیسه چای مستقر در چین، این به معنای شناسایی یک نماینده مستقر در اتحادیه-و تکمیل ثبت EPR در هر بازار هدف است -- فرآیندی که ممکن است چندین ماه طول بکشد و نباید تا آخرین لحظه باقی بماند.

کمیسیون اروپا دستورالعمل‌های اجرایی و قوانین اجرایی را در 30 مارس 2026 منتشر کرد و روش‌های آزمایش، معیارهای تعیین و مکانیسم‌های پاسخگویی را روشن کرد. شرکت‌هایی که هنوز این دستورالعمل‌ها را بررسی نکرده‌اند، باید این کار را انجام دهند، به‌ویژه بخش‌های مربوط به بسته‌بندی در تماس با مواد غذایی و مستندات مواد قابل کمپوست‌سازی.

این برای خریداران مواد چای کیسه ای به چه معناست

برای تیم های منبع یابی، PPWR یک بعد انطباق به انتخاب مواد اضافه می کند که فراتر از گواهینامه های ایمنی مواد غذایی است. هنگام ارزیابی مواد چای کیسه ای برای بازار اتحادیه اروپا، خریداران باید از تامین کنندگان سه سوال بپرسند: اول، آیا می توانید اسناد مطابقت با PFAS را ارائه دهید؟ دوم، آیا این ماده دارای گواهینامه EN13432 برای کمپوست پذیری صنعتی است؟ سوم، آیا می توانید هر دسته تولید را به سوابق تست کیفیت ردیابی کنید؟

درجه بندی قابلیت بازیافت تا سال 2030 به طور کامل اعمال نمی شود، اما مارک هایی که اکنون انتقال به مواد سازگار را آغاز می کنند، بعداً از تقلا اجتناب خواهند کرد. و الزام ثبت EPR در حال حاضر از اوت 2026 -- اعمال می‌شود.